Μισοπεθαμένα ξημερώματα

Μονη μεσα στη νυχτα

Με την αμφιβολια να χτυπα στο παραθυρο

Και κανεις να μην ανοιγει.

Ξαγρυπνια στην ξαγρυπνια

Μισοπεθαμενα ξημερωματα

Αγκομαχουν στα μισοσκοταδα της ψυχης

Μισοπεθαμενο φως

Αχνοτρεμει στο παραθυρι του μυαλου

Ποσο ευκολα σκονιζεται η μνημη

Ποσο ξεφτα η θυμηση

Και ποσο γρηγορα χανονται στην ληθη οι σκονες του χρονου.

Μισοπεθαμενα λουλουδια φυτρωνουν μεσα στη νυχτα

Μαυρα τα της καταχνιας και της οδυνης.

Πατινα του μυαλου,σκουρια μιας ζωης

λεκιαζει τα ασπρα ονειρα

Και παλι μονη στο μπαλκονακι της χαραυγης,

Δεν βλεπω ηλιο να ξημερωνει.

Μαυρο σκοταδι και αχλη στα ταρταρα της θλιψης.

Μα εγω δεν ημουν ποιητης,ισως και να ειμαι.

Τους στιχους της λυπης τραγουδω μονη μες το σκοταδι,

με την βροχη να ψιθυριζει ,τιποτα δεν γυριζει

Στο κρυο και την παγωνια και η βροχη τρυπαει

Το αφθαρτο και το φθαρτο απο ο,τι και αν ειμαι

Φτιαγμενη μεσα στο μυαλο καποιου που δεν υπαρχει

Ισως να ειμαι κι εγω εκει

Παλευω με το κυμα

Κοχυλια ψαχνω να βρω μεσα στην καταιγιδα

Το αυριο δεν ερχεται

Και ο ουρανος θυμωνει

Η εμπνευση μου στερεψε

Το ιδιο και η καρδια μου

Το κρυο και την παγωνια

Ισως να μη θυμαμαι

Οσο ετουτη η βραδια

Αργει να ξημερωσει

Μια εικονα μοναχα

Μενει αργα στα χειλη

Αργοδιψουν και αλυχτουν

Στα μυχια του απειρου

Στο μαυρο και στην αστραπη

Χανεται η λαλια μου

Καθως ο αερας δυνατα

Βρισκει τις χαραμαδες

Σφυριζει και αλυσσομανα

Βοη μου του θανατου

Και το τραγουδι μου μισο

Πεθαινει στα σκοταδια

Advertisements

One response to “Μισοπεθαμένα ξημερώματα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s