Τί να φταίει,τί να φταίει(β)

Κι ετσι ήρθε και η μητέρα μου με την αδερφή μου στην Ελλάδα.
Η μητέρα μου συνταξιούχος φιλόλογος-βυζαντινολόγος,ε πού να δουλεψει στα 60 τόσα της χρόνια.Η αδερφή μου πέρασε νομότυπα το ΑΣΕΠ και διορίστηκε σαν γεωπόνος.Σήμερα είναι άνεργη κι αυτή.

Μη ρωτάς αν νοιώθω τυψεις που τις πήρα απο τη μία κρίση να τις φέρω σε άλλη.Όσες τύψεις νοιώθω που γέννησα παιδιά εδώ και τα αναθρέφω ακόμη σαν Ελληνες.Αλλά μεσα στην αυτοπεποίθησή μου,δεν το είδα νά’ρχεται τόσο βαρύ,το έξυπνο πουλί απο τη μύτη πιάνεται.

Τελος πάντων,ήρθαν εδώ οι δύσμοιρες,η μητέρα μου στην τρελλή χαρά που επιτελους γνώρισε ,ας πούμε,τα πάτρια εδάφη και μπορούσε να μιλήσει τα ελληνικά,η αδερφή μου βαριανασαίνοντας που γλύτωσε τη Χαρυβδη και,το 2004 εγώ να περιμένω το πρώτο παιδί.
Οκ,αλλά τα πράγματα ΔΕΝ ήταν τόσο γ*$%^μενα.

Απο το 2004 μέχρι το 2009 προνοούσα.Σφιχτηκα.Το΄βλεπα να έρχεται.Αλλά πιό ήπια.Ούτε εγώ με τις επαφές μου δεν φανταζόμουν πόση βαρυχειμωνιά θα με χτυπούσε.
Λάθος ξανά.Το 2009 δεν μπόρεσα να ψηφίσω,ήμουν με δυο παιδιά καπου στη Βραζιλία,μια απο τις τελευταίες μου αποσπάσεις.Έλειψα για έναν χρόνο.Επέστρεψα τον Δεκεμβριο του 2009 και έφριξα.
Σιγά σιγά διαγραφόταν ό,τι είχα ακούσει και ό,τι είχα δει σε σλαϊντς του κωλου.Τεχνητή κρίση του κερατά.Δόγμα του σοκ μή “χαιρετησω” κανέναν.Άρχισα να στελνω εμπιστευτικά έγγραφα όπου μπορουσα.Αν και δεμένη με χειροπεδες,το έργο μάλλον το είχα ξαναδεί.Αγωνιώδη τηλεφωνήματα,υπερπόντια,να επιστρέψουμε στην ανακάμπτουσα Αργεντινή.
Μα τι αστεία που είναι η ζωή.

Απο εκεί έφυγα..

Απόρριψη της πρότασης ομόφωνα και σε πλειοψηφία.Μείναμε ολοι εδώ.Μαζί και ο Άγγλος του οποιου ο φιλος με είχε καλοχαρακτηρίσει.Πλακα δε έχει;
Αρνηθήκαμε να φύγουμε στην ασφάλεια ή να επιστρέψουμε σε αυτήν και τώρα είμαστε μπλεγμένοι στα δίχτυα της εγκάθετης κρίσης για μιά ακόμη φορά.
Θα επιβιώσουμε γιατί ξέρουμε πώς.Δεν θά’ναι καθόλου εύκολο αλλά ούτε και τόσο τραγικό.
Εδώ έμαθα να βάζω τους τόνους στα ελληνικά σιγά μη φοβηθώ την έξοδο απο το ευρώ.

Ξέρεις τί με φοβίζει;
Οι ένθερμοι θιασώτες των νεόκοπων ή μή πολιτικών κομμάτων,όσοι δεν βλέπουν πέρα απο τη μύτη τους κι όσοι βάζουν ταμπελίτσες ελαφρά τη καρδία.Τα σχόλια επι σχολίων.Οι όψιμοι υποστηρικτές αλλά και η παντελής έλλειψη ενόρασης.Διορατικότητας.Κάτι.Πές το όπως θέλεις.
Όχι,δεν είμαι “παλιά ” στα πολιτικά.Ούτε καν πλησιάζω.
Αλλά ένα μόνο έμαθα.
Ασε το παράδειγμα της Αργεντινής.Αυτοί τα κατάφεραν γιατί κοίταξαν όλοι μαζί τί έχασαν και το διεκδίκησαν.
Ασε την καραμέλα του Εκουαδόρ και κοφ΄τα τα κομματικά.Ούτε εμένα με εκφράζει το σκηνικό.Αλλά κάτι πρέπει να γίνει και σύντομα γιατι μας την έχουν στημένη στη γωνία.Και οι επιθέσεις στον συνομιλητή που ναι μεν θέλει κι αυτος την αλλαγή αλλά “έκανε” το τρομερό σφαλμα να μην ψηφισει ό,τι κι εσυ,δεν πολυαποδίδουν,μάλλον εξυπηρετούν.

Αλλά τί κάθομαι και γράφω.Εαν δεν ανήκω κομματικά κάπου,ούτε καν να αφήσω σχόλιο δεν μπορώ.
ΟΚ ας θεωρήσουμε οτι είναι έτσι.Τότε μη ρωτάς γιατί χανόμαστε.
Α και πού’σαι.. κι εγω απολυμένη είμαι.Βλέπεις για να πολεμώ την κρίση της Αργεντινής(βλεπε προηγούμενες αναρτήσεις),φράγκο δεν έβαλα στην άκρη 24 χρόνια που δουλεύω.
Για γέλια και για κλάμματα μαζί

Τα λοιπά στα προσεχή.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s