ε σας παω και σας φερνω!

το WP μου το διελυσε αυτο το μπλογκ με τα ζορια κραταω το αλλο. Αποφασισαμε με τους Πινγκουινους να ανοιξουμε ενα σε ασφαλη πλατφορμα. Οσοι πιστοι προσερχονται. Κειμενα,αρχεια,σκεψεις οτι εχει σχεση,ετσι οπως τα ξερετε! Μη διστασετε να αφησετε και τις σκεψεις σας. Προς το παρον κανω αφαιμαξη των δικων μου κειμενων πριν με κλεισουν εντελως;)

καλα κουραγια σε ολους μας!

http://insomnia.pinguinland.eu/

Καλώς ήρθες!

Κι εκεί που έχεις συνηθίσει στην μοναξιά στην συνήθεια στον καθημερινό αγώνα για επιβίωση, να που έρχεται ένα πλάσμα να σου αλλάξει τα πάντα!
Ξαφνικά βρίσκεσαι σε άλλον κόσμο! Πιο χρωματιστός, γεμάτος νόημα, όνειρα, και επιθυμίες.
Δεν το σκέφτεσαι πως έγινε! Απλά κάθεσαι και το απολαμβάνεις!
Περιμένεις ένα μήνυμα της, μία λέξη της! Όση ώρα είναι μακρυά σου τρώγεσαι με τα ρούχα σου! Την σκέφτεσαι. Τι φοράει; Χαμογελάει; Ξανακοιτάς το κινητό σου, το email σου! Ξανά και ξανά.
Υπέροχες στιγμές ανυπομονησίας να βρεθείς δίπλα της. Να την κάνεις να χαμογελάσει! Να γελάσει. Να ερωτευτεί!
Δεν σε νοιάζει τίποτα και κανένας! Μόνο αυτή υπάρχει!
Σου γέμισε τον μικρό σου κόσμο! Τώρα πια χορεύεις στον ρυθμό της.
Ζεις επιτέλους.
Τα μάτια χαμογελάνε! Σπίθες πετάνε! Οι γύρω σου καταλαβαίνουν την αλλαγή σου!
Θες να πιάσεις τον κόσμο όλο και να τον γονατίσεις μπροστά στα πόδια της! Τόσο δυνατός νιώθεις!
Θες να της δώσεις τα πάντα! Δεν έχει σημασία πως! Σημασία έχει να το κάνεις! Και θα το κάνεις!
Μονολογείς! Λες το όνομα της! Ουφ! Έρωτας είναι πανάθεμα με!
Θες να το φωνάξεις σε όλον το κόσμο ότι είσαι ερωτευμένος! Το κάνεις!
Σήμερα το έκανα στην θάλασσα!
Στάθηκα στο μπαράκι την ώρα που πίναμε μπύρες και είπα ”Παιδιά την προσοχή σας! Να σας πω ότι είμαι ερωτευμένος και το γουστάρω!”
Ο κόσμος σαν να πάγωσε για μερικά δευτερόλεπτα! Μετά όμως έπεσαν τα γέλια και τα κεράσματα σύννεφο! Είσαι ερωτευμένος το λες απλά και ακόμα και οι δίπλα σου χαμογελάνε!
Είναι η Θεά σου. Είσαι ο ικέτης της! Τόσο απλά και μοναδικά αισθάνεσαι! Είναι σημαντική, μοναδική! Της το δείχνεις! Γελάει! Σου γελάει ο κόσμος!
Κάνεις σχέδια; Όχι! Το τώρα μετράει! Μην χάνεις στιγμές κάνοντας σχέδια! Απολαμβάνω το κάθε λεπτό μαζί της! Το ζω! Τι καλύτερο;
Ένα θα σου πω κορίτσι : Καλώς ήρθες στην ζωή μου.

Στον αντιποδα..

Προσωπικα ειχα ξεχασει πώς είναι να κοιτάς τα αστερια αλλα οχι και πώς ειναι να κοιμάσαι χωρίς φοβο με τα παραθυρα ανοιχτα.Κοιτώντας τον απέραντο νυχτερινό ουρανό να απλώνεται πανω απο τις κορυφές των Άνδεων.Μετά εφυγα.. Ο πατέρας μου δεν ειχε καν αυτοκίνητο ,ενα σαραβαλιασμένο του θείου μου νοικιάζαμε για να παμε στο Iguazú και αυτο με το ζορι έβγαζε τα 55 χιλιομετρα μέχρι εκεί. Με έφαγαν τα ευρωπαϊκά μεγαλεία και οι υποτροφίες.Οχι δεν ήμουν σπασικλακι απλα ήθελα μια διαφορετική ζωή.Και απο τους καταρρακτες βρέθηκα στας Εβρώπας να μονολογω μπροστα στην οθόνη ή να παλευω με τα φραγκοδίφραγκα..
Απο την αλλη δεν θα ειχα τις αναθεματισμενες γνώσεις που έχω εαν δεν ειχα φύγει.Κατάρα ή ευλογία.Ουτε καν το ψαχνω οσο ειμαι ζωντανη να δω και αυτην την ημερα.

Με έπιασε να βρω ή να αποκαλύψω ολες τις διασυνδέσεις κατα τόπους με τα πετρελαϊκά συμφεροντα,άπτεται της πρώην μου ιδιοτητας.Δεν μου βγαίνει και σε καλό.Ή θα φάω το κεφάλι μου ή στην καλύτερη,θα μου κλεισουν τον λογαριασμο.Απο αυτά φεύγεις μονο με συμφωνίες κι εγω τις παραβιάζω αυτη τη στιγμή που γραφω.Αλλα δε βαριέσαι..Για τί ζούμε; Για να το βαζουμε στα πόδια όπως οι περισσοτεροι,μπα δεν είναι για μένα..

Το μονο που θα ήθελα θα ηταν τα παιδιά μου να μεγαλώσουν χωρίς φόβο και κατεβασμένα στόρια,ίσως με κάποιο όνειρο να έχουν τα βράδυα για την επόμενη μέρα.. ενα ποδηλατο,ενα παιχνίδι.. που να μπορεί η μαμά να το αγοράσει..
Ξέρω πολυ καλα τον δρομο στη βολή.. παντρεύεσαι ή ξαναπαντρευσαι και ολα καλα..ή σχεδον καλά.Ξεχνάς τα ιδανικά σου για να μαγειρέψεις ή να σκουπισεις.. αλλα

τα δικά μου ειναι αλλιως μεγαλωμένα.. ειναι ψημένα στα σκατα της ζωης απο τωρα.. δεν βοήθησε και η δουλειά μου.. δεν είμαι η τυπική μαμά ουτε αυτά τα κλασικά μωρα της Α δημοτικου..Απαιτουν απο εμένα να δωσω κατι περισσοτερο απο ενα παιχνιδι..Απαιτουν απο εμενα κατι καλυτερο για να γίνουν κι αυτά καλυτερα..Κι αυτά ποτε δεν θα γίνουν καλύτεροι άνθρωποι αν εγω δεν κανω κατι..Ισως καποια μερα να χαρουν τον ανοιχτο ουρανο..Ισως

Αναπολώντας τα αστέρια…

Μεγάλωσα στις φτωχογειτονιές της Δραπετσώνας. Θυμάμαι ακόμα φίλους παιδικούς. Ακόμα και τώρα τα λέμε που και που χάρη στην τεχνολογία (Βλέπε Φατσομπούκ & email).

Αυτό που θυμάμαι έντονα είναι η έννοια της γειτονιάς και της παρέας. Πηγαίναμε σχολείο όλοι μαζί και τσοντάραμε όλοι μαζί για να αγοράσουμε απέναντι από ένα ψιλικατζίδικο λαστιχένιο μπαλάκι για να παίξουμε μπάλα στα διαλλείματα. Γυρνώντας από το σχολείο πετάγα την τσάντα μου και πάλι έξω στην γειτονιά να παίξω με την παρέα. Μπάλα και πόλεμος ήταν το ημερήσιο μενού! Καθόμασταν γύρω γύρω παίρναμε ξύλα από το ξυλουργείο του Κου Θανάση καρφώναμε ένα μανταλάκι επάνω και τα όπλα μας ήταν έτοιμα! Τα πυρομαχικά μας ήταν τα λάστιχα από το μπακάλικο! Θεέ μου τι όμορφα χρόνια! Ανεμελιά παρέα και παντού γέλια φωνές και φασαρία! Και οι μαμάδες από πίσω να φωνάζουν και καλά θυμωμένα ”Βρε αλήτη Τάκη πότε θα μαζευτείς κωπρόσκυλο μέσα” και έλεγε ο Τάκης και ο κάθε Τάκης ”Έλα ρε μαμά με τους φίλους μου είμαι!” Και η μαμά γύρναγε το κεφάλι της και έκρυβε ένα τεράστο χαμόγελο. Άρεσε στην μαμά να βλέπει ευτυχισμένα παιδιά να τρέχουν να παίζουν!

Και περιμέναμε όλοι το Σάββατο εγώ και οι φίλοι μου που θα μας έπαιρνε ο Πατέρας μου εμένα και τους φίλους μου στο τρίκυκλο να μας πάει στην Ελευσίνα για μπάνιο στην θάλασσα! Παιχνίδι ατελείωτο και γυρνούσαμε αργά το βράδυ! Τα πιο ευτυχισμένα μας Σάββατα ήταν αυτά!

Κι ερχόταν το βραδάκι. Πόρτες Παράθυρα ανοιχτά! Κι άκουγες κόσμο να γελά να έρχονται φίλοι στο κάθε σπίτι! Άκουγες τα πάντα και γέλαγες κι εσύ με τα αστεία τους πολλές φορές! Τι ωραίες βραδιές ήταν αυτές!

Πολλές φορές καθόμασταν στα σκαλιά του σπιτιού μπροστά! Μέχρι αργά το βράδυ. Και πέρναγε κόσμος με χαμόγελο και μας χαιρετούσαν! Και εγώ τι έκανα; Κοίταγα συνέχεια τα αστέρια και μου άρεσε πολύ! Και μετά όταν ήμουν στο κρεβάτι μου τα κοιτούσα από το ανοιχτό μου παράθυρο! Τι μαγεία ήταν αυτή;

Πέρασαν τα χρόνια φύγαμε από την Δραπετσώνα, μεγαλώσαμε, κάναμε οικογένεια. Έχουμε παιδιά, και αυτοκίνητο (Πάει το τρίκυκλο του Πατέρα μου) μένουμε στα Β. Προάστεια πια. Μέσα σε κουτιά. Πάει το σπίτι στην Δραπετσώνα με την αυλή που ήταν γεμάτο λουλούδια και λεμονιές. Έγινε και αυτό πολυκατοικία. Η παρέα αντικαταστάθηκε με μία οθόνη και τα γέλια έγιναν χαρακτήρες στην οθόνη ”χαχαχαχαχαχαχα”. Δεν υπάρχει χρόνος να βρεθώ με τους φίλους μου. Όλοι δουλεύουν από το πρωΐ ώς το βράδυ. Το κεφάλι μας γέμισε προβλήματα για πολύ δυνατούς λύτες! Πάνε και τα Σάββατα! Αποφάσισα να δουλεύω και τα Σάββατα.

Και κάθομαι το βράδυ στο μπαλκόνι μου που βλέπω τα σώβρακα του Κυρ-Αντώνη απέναντι που μόλις τα έχει πλύνει. Σηκώνω το κεφάλι μου που και που ψηλά μήπως δω τα αστέρια αλλά μάταια δεν τα βλέπω. Και σκέφτομαι ”Πόσο άτυχη είναι η κόρη μου. Ποτέ δεν θα γνωρίσει την γειτονιά την παρέα την όμορφη αυλή του σπιτιού στην Δραπετσώνα” Τι κόσμο να της δώσω ως Πατέρας; Αυτά σκέφτομαι και θλίβομαι.

Μα τι κάθομαι και σκέφτομαι ε; Μαλακίες σκέφτομαι! Έχει η κοράκλα μου τις Barbie και τις Poly pocket για να παίζει! Σιγά μην χρειάζεται παρέα! Κι εγώ έχω μία τζιπάρα σωστή. Χέστηκα για το τρίκυκλο του Πατέρα μου. Δεν θυμάμαι που κατέβαινα όταν φτάναμε Ελευσίνα και ήμουν μαύρος από το καυσαέριο; Σαν μπουρλοτιέρης ήμουν. Ποιος τα χρειάζεται αυτά; Σιγά τώρα έχω το Facebook για τους φίλους μου να τα λέω. Πρέπει να βγαίνουμε;

Αστο διάολο πέρασε ή ώρα… Κάτσε να κλειδώσω την πόρτα και τα παράθυρα….

Φεύγοντας ρίχνω μία τελευταία ματιά στον ουρανό… Ακόμα δεν βλέπω τα αστέρια…

απλά μικρά & καθημερινά

Αυτο το μικρό το βρήκα χθες το απόγευμα στους καδους σκουπιδιών ενώ είχα βγάλει βόλτα τα άλλα μου δυο σκυλιά.. μας ακολούθησε χωρίς να τη φωνάξουμε,εγκαταστάθηκε στο σπιτάκι του κήπου οπως θα έκανε μια πριγκίπισσα στο βασίλειό της,μασησε μια ντομάτα άγουρη και ξεπατωσε μια πιπεριά…Επίσης η διακόσμηση εξωτερικού χώρου με το χαλάκι στα ζαρζαβάτια,ήταν δική της έμπνευση
Δεν ξέρω αν θα το κρατησω,είναι 2 μηνων μωρο,μάλλον τη μαμά του την “φρόντισαν¨οι καλοι άνθρωποι που κυκλοφορούν ανάμεσα μας σαν τα ζόμπι σε ταινία του Κάρπεντερ, κατι λιγότερο απο2 μηνων κουτάβι συνήθως βρίσκεται με τη μαμά του κι οχι να περιπλανιέται στις χωματερές με 40ο

Και το όνομα της κυρίας Κλαίρη 😀
Ιδού η σταρ.. Αν κανείς ξερει τί θα μου προκύψει ,πείτε το μου! Μη μου βγεί και κανένας σκύλαρος και με βγάζει αυτή βόλτα σε ιπτάμενο σχέδιο,δεν θα το αντεξω!

This slideshow requires JavaScript.

Επισης ειχε όρεξη και για λιγη υγιεινή διατροφή οποτε αυτοσχεδίασε κόβοντας κι ενα αγγουράκι απο τον κήπο μου.. τέλος πάντων της το συγχωρέσαμε κι αυτο .. δεν ήμουν προετοιμασμένη για τρίτο σκύλο οπότε μη με κρίνετε αρνητικα,ακόμη ταχτοποιώ τον χώρο για κουτάβι μεχρι να τελειώσουν οι αποπαρασιτώσεις κλπ κλπ.Πάντως ο κτηνίατρος που ήρθε σήμερα πρωι πρωι,μου ειπε οτι είναι εξαιρετικά ζωηρή και συνεννοήσιμη με τα άλλα μου σκυλια εν αντιθέσει με ενα golden retriever που είχα υιοθετήσει το 2010 το οποίο αν και κουταβι 4 μηνών ,ει΄χε αρπάξει απο το λαιμό το κανίς μου και είχα τρομάξει να το γλιτώσω το άμοιρο.Αυτός είναι ο μόνος μου ενδοιασμός στο αν θα το κρατήσω,ελπιζω πραγματικά να είναι ημίαιμο,τα ημίαιμα εχουν τρομερά καλό χαρακτήρα..
Αλλά τί γράφω κι εγώ εν μεσω κρίσης ε; Συγχωρεστε την αγάπη μου σε ζώα και φυτά.. μαθαίνω και στα παιδιά μου να αγαπάνε τον πλανήτη στον οποίον ζουν σαν φιλοξενούμενοι και να κατανοήσουν οτι καποια στιγμή θα τον κληροδοτήσουν στα δικά τους παιδια

Noam Chomsky tells Julian Assange: Humanity ‘like lemmings going over the cliff’

Despite being shut inside the Ecuadorian embassy in London while his appeal for diplomatic immunity is considered, WikiLeaks founder Julian Assange has published another episode of his show for Russia Today, featuring interviews with two of the world’s foremost revolutionary thinkiers: Noam Chomsky and Tariq Ali.

At the conclusion of a wide-ranging discussion on the nature of today’s revolutions, the state of the world’s workers and indigenous poor, the viability of empirical culture and the possibility of a more hopeful tomorrow, Chomsky concluded that even a seemingly less complex issue like climate change makes him believe that humanity is, increasingly, “like lemmings going over the cliff.”

But it wasn’t an entirely hopeless statement.

“A lot of things have changed over the years, and they’ve changed often to the better,” he said. “They’ve changed because lots of dedicated people have committed themselves to it, and that history hasn’t ended. There’s changes ahead and we can do something about them. In fact, there are very serious problems. In fact, if the species continues on its present course, we probably will be facing destruction of the possibility for decent survival from things like fossil fuel use. That’s an extremely serious issue. It’s kind of like lemmings going over the cliff.”

Responding to Assange, Ali said something similar.

“I try to avoid giving advice to younger generations, because generations are so different from each other. Given the world has changed so much, the only universal advice to be given is, don’t give up. You’ll live through bad times, and you’ll feel that everything is lost. Many people become passive. But passivity usually leads to despair. I think it’s extremely important for young people growing up today to be active. Activity is something that leads to hope. Unless they’re active themselves, no one is going to hand them anything on a plate. That’s the lesson of the last few years with this new radicalization. Don’t give up. Have hope. Remain skeptical. Be critical of the system that dominates us all and sooner or later — if not in this generation, then in generations to come — things will change.”

This video is from Russia Today, broadcast Tuesday, June 26, 2012.



Source